سال ها پیش، از وقایعی که برایم پیش آمده بود ناراحت بودم. دعا می کردم که اوضاع تغییر کند، اما در کمال نا امیدی می دیدم که هیچ چیز تغییر نکرده است.سخت تر دعا می کردم به امید آنکه با نیروی دعا بتوانم اوضاع را تغییر دهم. با وجود این هیچ تغییری دیده نمی شد. دعا برایم تقلا و ستیز شده بود، به طوری که تصمیم گرفتم هرگز دعا نکنم، اما ناگهان تشخیص دادم که این شرایط بیرونی نبود که باید تغییر می کرد بلکه، تغییر باید در درون من اتفاق می افتاد تا همه چیز را آن چنان که هست ببینم.

در حقیقت هر چیز دقیقا همان طور است که باید باشد. همه چیز در جای صحیح خود قرار دارد. همه چیز نیک است، نیک بوده و نیک خواهد بود. فقط باید این نیکی را مشاهده کرد. کمال را نمی توان با تلاش انسانی خلق کرد. کمال از قبل خلق شده است، فقط باید دیده شود.