روزی دو دوست در صحرایی با هم سفر می کردند،در طول این سفر چند مرطبه با هم اختلاف نظر پیدا کردند و یکی از آنان سیلی محکمی به صورت دیگری زد، دوستی که سیلی خورده بود بدون اینکه کوچکترین اعتراضی به دوست خود کند ،روی ماسه ها نوشت :" امروز، بهترین دوستم به صورت من سیلی زد.!"
آن دو به سفر خود ادامه دادند تا ایکه به یک آبادی رسیدند.آن دو با دیدن دریاچه ای تصمیم گرفتند تنی به آب بزنند و فوراً به داخل دریاچه شیرجه زدند.ولی دوستی که سیلی خورده بود چون به خوبی شنا بلد نبود کمی دست و پا زد و بعد چیزی نمانده بود که غرق شود ؛ ولی دوستش به موقع نجاتش داد.او پس از نجات از مرگ حتمی توسط دوستش ؛ روی سنگی نوشت"امروز ، بهترین دوستم جان مرا از مرگ نجات داد.!"
دوستی که به او سیلی زده بود متعجب شد و پرسید :بعد از آنکه به تو سیلی زدم روی ماسه چیزی نوشتی و حالا روی سنگ می نویسی؟ علت چیست؟

دوستش پاسخ داد:" وقتی شخصی به ما صدمه می زند باید عمل بد او را روی ماسه نوشت تا بادها ی گذشت و بخشش بتوانند آن را از سطح زمین پاک کنند.ولی وقتی شخصی لطفی در حق ما میکند ، باید عمل نیک وی را روی سنگ حک کرد تا باد هرگز نتواند اثر آن را از بین ببرد !"
"دوست عزیز، تو هم باید یاد بگیری که اعمال بد و ناشایست دیگران را روی ماسه ها یادداشت کنی تا باد آنها را با خود ببرد و اعمال نیک دیگران را روی سنگ ها حک کنی تا هرگز باد نتواند آسیبی به آنها وارد کند!"