کارگری هر روز بعد از اتمام کار در کارخانه برای انجام مراسم نیایش عصر به معبد می رفت. یک روز به دلیلی در کارخانه گرفتار شد و نتوانست به آغاز مراسم برسد.

پس از اتمام کارش به سوی معبد دوید. وقتی که به آنجا رسید دید که پوجاری کاهن معبد بیرون می آمد.

کارگر پرسید: آیا مراسم دعا تمام شده است؟

پوجاری گفت: بله ، مراسم تمام شده است.

مرد کارگر آهی حاکی از اندوه کشید.

پوجاری با مشاهده اندوه او گفت: آیا حاضری آه اندوهت را با ثواب به جا آوردن مراسم نیایش عصر با من عوض کنی؟

مرد کارگر گفت: بله ، با خوشحالی حاضرم این کار را بکنم.

زیرا همیشه مراسم نیایش عصر را به جا آورده بود

اما پوجاری گفت: همان آه صمیمانه و ساده تو ارزشمندتر از همه مراسم نیایشی است که من در تمام عمر خود به جا آورده ام.