آن هم از دست عزيزي كه تو دنيا را

جز براي او و جز با او نمي خواهي

من گمانم زندگي بايد همين باشد

آه!...آه ، اما

او چرا اين را نميداند كه در اينجا

من دلم تنگ است ، يك ذره است

پيمان هم آدم است ، اي داد بر من ، داد

اي فغان ، فرياد

من نميدانم چرا معشوق من اين را نميداند

كه من بيچاره هم در سينه دل دارم

كه دل من هم دل است آخر

سنگ و آهن نيست

او چرا اين قدر از من غافل است آخر؟

آه، آه، اي كاش

كاشكي... اما رها كن...هيچ...!